I lost ...

ทุกอย่าง .... ความเชื่อมั่น

ความศรัทธา ... ความหวัง

และแม้แต่ความรัก

ทำไมกัน ... ความหวังดี ถึงถูกมองกลับด้าน

ทำไมกัน ... ความพยายามเพื่อส่วนรวม ถึงต้องถูกตำหนิ

ทำไมกัน ... ทั้งที่ฉันพยายามเพื่อพารันและบลูเซียวไทย

แต่ได้รับกลับมาไม่เคยคุ้มกันเลย

ทำไมกัน .... ทำไม ฉันต้องทำอะไรเยอะแยะมากมายขนาดนี้

อยากจะร้องก็ร้องไม่ออก

ตาปวดและพล่า แต่ไม่มีน้ำตาไหลออกมา

เจ็บปวดจนด้านชา น้ำตาก็ไม่ไหลอีกแล้ว

ทำเพื่อ "พารัน" มากมายเท่าใหร่ก็ไม่มีใครเห็นค่า

ทำอะไร ก็ไม่มีค่าให้ใครสนใจ

ไม่รู้ทำไปเพื่ออะไร ....

เจ็บมามาก ปวดมาก็มาก

แต่ก็ยังทำอยู่ เพราะ "รักบลูเซียวไทย"

แต่สิ่งที่เจอวันนี้ ทำให้ฉันรู้ว่า

ฉันรักเธอไปก็เท่านั้น .... มันไม่มีค่าเลย

เบื่อมาก .... มาก ถึงมากที่สุด

อ่อนล้ามาก ... มาก ถึงมากที่สุด

เจ็บช้ำมาก ... มาก ถึงมากที่สุด

ต่อไปนี้ก็... ไม่ทำอะไรอีกแล้ว

ต่อไปก็จะขอมองอยู่ห่างๆ จะเป็นอะไรก็ช่าง

จะทำอะไรก็ช่าง จะพาเข้ามา จะไม่พามา

จะถอนลิขสิทธิ์ จะต่อลิขสิทธิ์

จะทำอะไรก็ทำ เพื่อหวังดีแล้วไม่ได้รับการตอบรับที่ดี

ก็อยู่เฉยๆดีกว่า เจ็บปวดจริงๆ....

ปล. Tag love ยังไม่มีอารมณ์ทำเลย งุงิ แล้วจารีบทำนะ

edit @ 26 Oct 2007 17:08:25 by ☆:: 해영 ❤ 태국블루시엘 ::☆